Jakub Ner Opowieść dziadka o jego mamie, czyli mojej prababci, kurierce Komendy Głównej Związku Walki Zbrojnej, łącznice Armii Krajowej, więźniarce wielu obozów, w tym Auschwitz i Ravensbruck, okazała się znacznie ciekawsza niż oglądanie telewizji po lekcjach. No i dowiedziałem się, że prababcia spisała swoje wojenne wspomnienia. Zmęczony szkolnymi męczarniami chciałem pooglądać telewizję, jednak dziadek miał inne plany. - Po co oglądasz te głupie seriale! One niczego nie uczą. Lepiej byś się czegoś dowiedział, a nie czas marnował. Lepiej przeczytaj jakąś książkę!- pouczał mnie dziadek. - Książki?! Męczyłem się w szkole, a ty chcesz, żebym męczył się również w domu?- dziadek zażenowany moją postawą poszedł do siebie do pokoju. Po chwili seriale zaczęły być nużące. - Co robisz? - spytałem, jednak zanim odpowiedział, już znałem odpowiedź. - Siedzisz przed komputerem, a narzekasz, że ja tracę czas przed telewizorem! - Nie tracę czasu, tylko spisuję wspomnienia. - Po co? I tak nikogo nie interesuje to, co ty lub ktoś z rodziny robił w dzieciństwie. - Chcesz się przekonać?- spytał. - Poświęć 15 minut na wysłuchanie moich opowieści, a zobaczysz, jakie są interesujące. Podjąłem wyzwanie i przekonałem się, że lepiej spędzać czas z dziadkiem niż przed telewizorem. - Moja mama nazywała się Jadwiga Leszczyńska. Urodziła się w 1902 roku - zaczął opowiadać. Kiedy miała 18 lat, podczas trwania wojny z bolszewikami w 1920, zgłosiła się do wojska jako sanitariuszka-wolontariuszka. Skierowano ją do szpitala wojskowego, którego dyrektor, generał Gurbski, chciał sprawdzić, które zgłaszające się dziewczęta nadają się do leczenia rannych. Wszystkie chętne zaprowadził na salę operacyjną i kazał się przyglądać, gdy sam dokonywał zabiegu. Większość dziewcząt zemdlała na widok krwi czy narządów. Jedynie nieliczne zdały test, w tym moja mama. Została sanitariuszką oraz instrumentariuszką, asystując przy operacjach. Po wojnie z bolszewikami, gdy skończyła kursy nauczycielskie wyjechała na Kresy Wschodnie, na odległą 15 km od stacji kolejowej wieś Łazduny, aby nauczać. Po ślubie przerwała pracę. Po wybuchu II wojny światowej, zgłosiła się do swojej kuzynki, która była oficerem Wojska Polskiego. Dołączyła do ZWZ (Związek Walki Zbrojnej). W 1941 r. złożyła przysięgę i została kurierką Komendy Głównej ZWZ. Miała przydział na trasę Warszawa - Radom. Woziła różne listy i rozkazy, a także instrukcje praktyczne. Kiedyś wiozła całą paczkę instrukcji w formie książeczek, jak rozkręcać szyny, wysadzać pociągi, uzbrajać miny itp. Wieczorem przeglądała i pakowała do plecaka te instrukcje, a rano pojechała. Wcześniej zdobyła fałszywą przepustkę, bez której nie można było kupić biletu. Wsiadła do pociągu w Piasecznie. Gdy pociąg wjeżdżał do Radomia, okazało się, że na peronie stoją żandarmi, którzy wszystkich podróżnych dokładnie legitymują i rewidują bagaże. Wśród pasażerów pociągu zapanowała panika, gdyż wielu z nich przewoziło coś nielegalnego, a to jakieś mięso, a to słoninę, czy bimber, a mogli też być żołnierze Podziemia mający coś bardziej „trefnego”. Do czekających na pociąg żandarmów nikt się nie spieszył, niektórzy coś gorączkowo wyrzucali, inni rozglądali się za jakąś luką w obstawie. Akcją obławy dowodził jakiś wysokiej rangi oficer niemiecki, koło którego stał naczelny komisarz policji granatowej (polskiej) w Radomiu, zwany „buldogiem” z racji niewielkiego wzrostu i ponurej miny. Znany był ze swej służbistości i nieprzyjaznego stosunku do ludzi. Wszyscy się go bali. Stał on (z tym niemieckim oficerem) nieco z tyłu i wokół niego było całkiem pusto. Nikt się nie kwapił przechodzić tamtędy, ludzie mieli nadzieję, że prości żandarmi nie będą zbyt gorliwi w przeprowadzaniu rewizji. Mama wobec tego poszła prosto do dowódców akcji. Zwróciła się do zaskoczonego tym komisarza „Buldoga”: - Panie komisarzu, ja jestem nauczycielką w (tu wymieniła nazwę jakiejś wsi) i zaraz mam tam autobus (oczywiście znała rozkład jazdy w tym kierunku). Ja wiozę zakupione dla dzieci szkolnych zeszyty. O proszę! - tu mama otworzyła szeroko plecak, w którym na paczkach z instrukcjami podziemia leżała warstwa zeszytów szkolnych. Komisarz, uważając widocznie, że jeżeli ktoś odważył się do niego podejść, nie może mieć nic do ukrycia, skinął ręką i żandarmi mamę przepuścili. Po wyjściu z dworca mama skierowała się do budynku sądu w Radomiu. Tam miała przywiezione materiały oddać znanemu już sobie sekretarzowi sądu. W budynku zapukała do biura sekretariatu i otworzyła drzwi. Naprzeciw niej stał sekretarz sądu, a przy nim kilku niemieckich oficerów. Sekretarz na mamy widok pobladł, ale ona nie tracąc rezonu, zwróciła się do nich łamanym językiem niemieckim: - Bardzo panów przepraszam, jestem wiejską nauczycielką i za chwilę mam autobus do mojej wsi, a muszę jeszcze zrobić drobne zakupy, czy mogłabym tutaj gdzieś w kącie zostawić swój ciężki plecak z zeszytami szkolnymi? Ja za chwilę przyjdę i go zabiorę, nie będzie żadnego kłopotu. Nieco zaskoczeni tą przemową Niemcy skinęli na sekretarza sądu, żeby gdzieś ulokował mamy bagaż. Ona grzecznie podziękowała, ukłoniła się uprzejmie i wyszła z sądu. Odczekała w pobliżu, aż Niemcy wyjdą z budynku i odjadą, a następnie wróciła do gmachu. Na jej widok sekretarz pokręcił głową: „Pani to ma tupet!”. Wziął paczki z instrukcjami bojowymi i schował je do skrytki usytuowanej pod fotelem sędziego w sali rozpraw. Innym razem podczas spotkania z oficerem z kontrwywiadu została poproszona o wyjazd do Krakowa, aby dowiedzieć się, co znalazło gestapo przy kurierze z Anglii. Mogła się nie zgodzić, gdyż miała dwóch synków, jednak podjęła się zadania. W Krakowie zorientowała się, że ma „ogon” i by go zgubić poszła na cmentarz. Udało by się to, gdyby nie sklepikarz, który ją zdradził i przez którego znalazła się w Auschwitz-Birkenau. Tam przeszła wiele chorób: m. in. tyfus plamisty, malarię i durchwal - tzw. obozową cholerę. Poza tym przeżyła bicie, selekcję do gazu, głód, ciężką pracę. Jednak nigdy się nie poddawała, modliła się i nadszedł dzień wybawienia… Pewnego dnia w 1944 r. w głośnej rozmowie z współwięźniarkami powiedziała, że tego, co Niemka ugotuje, polska świnia by nie zjadła. Słowa te usłyszała SS-manka i za „obrazę narodu niemieckiego” mama został karnie wyrzucona z obozu. W lipcu wywieźli ją do Ra-vensbruck, gdzie była przez tydzień. Tam miała co jeść, były o niebo lepsze warunki niż w Auschwitz, gdzie był głód, bród i śmierć. Stamtąd wywieźli ją na teren wielkiego Berlina do dzielnicy Zellendorf, gdzie była fabryka sztucznego jedwabiu. Tam oczywiście sabotowała pracę, ale nie przebywała długo, gdyż zabrakło surowca. Została przeniesiona do filii Oranienburga (też na terenie Berlina), gdzie pracowała w fabryce baterii do zapalników bomb. W miarę możliwości sabotowała pracę, więc te bomby prawdopodobnie nigdy nie wybuchły. 26 lutego 1945 r. podczas bombardowania obozu duża część więźniarek zginęła. Jednak mama nie znalazła się wśród nich. Kobiety, które się uratowały, zostały ustawione w kolumnę i prowadzone ulicami. Widziały śmierć Niemców, zawalające się domy. Jakby było tego mało, nadlatujący samolot widząc kolumnę, myślał, że to wojsko i zaczął strzelać. Wszyscy padli na ziemię. Wszyscy poza mamą i kilkoma jej koleżankami, które postanowiły uciec. Niemcy strzelali za nimi, lecz niecelnie. Wbiegły na teren ogródków działkowych, gdzie przebrały się w cywilne ubrania, a mama dodatkowo ukryła pod bandażem numer obozowy 21170. Schowały gdzieś swoje pasiaki i rozeszły się, każda w swoją stronę. Mama postanowiła wrócić do domu, dlatego zgłosiła się na najbliższy posterunek policji, gdzie została skierowana do urzędu pracy. Tam przyjechał świetnie mówiący po polsku gestapowiec i od razu ją przepytał. Mama postanowiła udawać prostą wiejską kobietę, jakby swoją nianię, która była analfabetką. - Jak się nazywasz? - spytał gestapowiec - Magda (to był jej pseudonim jako kurierki) Łazduńska. - Kiedy się urodziłaś? - tutaj podała rok urodzenia męża, a dzień i miesiąc - młodszego syna. - Jak się tutaj znalazłaś? - Niemcy mnie złapali w łapance i wywieźli na roboty. - Gdzie pracowałaś? - We Frankfurcie nad Odrą, jako służąca. - Jak się nazywali państwo, u których pani pracowała? - Pan, pan się nazywał… nazywał się… - mówiła wiecznie się zacinając - Hans, a pani…, pani była Erna. - A na jakiej ulicy mieszkali?- próbował dowiedzieć się czegoś konkretnego. - Zaraz, zaraz panocku - zastanawiała się. - O, już wiem! Sztrase, Sztrase się nazywała ta ulica. Załamany gestapowiec machnął ręką. Uznał, że niczego się nie dowie i mama była wysyłana i odsyłana z jednego obozu pracy, do kolejnego. W każdym panował ogromny głód, jednak nie musiała się bać, że zaraz ktoś ją zastrzeli, tak jak to było w Auschwitz, czy Ravensbruck. 20 kwietnia 1945r. wywieźli ją do reperowania torów kolejowych. Podczas tej roboty zaczął się ostrzał artylerii rosyjskiej... Gdy pilnujący więźniów Niemcy pochowali się po rowach, mama uciekła do lasu. Szła przed siebie, aż ujrzała czołg z przewieszonym przez lufę dywanem. Okazało się, że należy on do armii radzieckiej. Potem, kiedy przechodziła obok opuszczonej z powodu ostrzałów willi, postanowiła zmienić drewniane obuwie na coś wygodniejszego. Weszła więc do środka. Gdy szukała dla siebie butów, wpadł do pokoju młody Rosjanin. Zachwycał się drogocennymi przedmiotami, między innymi pięknym lustrem w złotej ozdobnej ramie. Zdjął je ze ściany, jednak było bardzo ciężkie. Wiedząc, że i tak nie uda mu się wziąć go do ojczyzny, rzucił nim o ziemię i rozbił. Nieopodal znalazł stojącą na postumencie wspaniałą rzeźbę tancerki. Złapał ją i chciał wynieść, jednak była za ciężka. Uznał, że skoro rzeźba nie będzie zdobiła jego mieszkania, to po co w ogóle komukolwiek. Rzucił nią o ziemię, a ta się rozbiła. W końcu znalazł piękny zegar, wziął go pod pachę i wyszedł. Piętro wyżej mama spotkała dwóch Rosjan męczących się z jedną szafą. Pchali ją, pchali, aż w końcu wypchali... za okno. Gdy spadła i się rozbiła, żołnierze cieszyli się jak dzieci. W końcu i mama znalazła to, co chciała. Zmieniła buty i skierowała się do Polski. Tak przeszła przez Nysę i doszła do Ruszowa za Bolesławcem, gdzie stał pociąg sanitarny Wojska Polskiego. Wsiadła do niego. Przedstawiła się, powiedziała, że była sanitariuszką, opowiedziała o pobycie w Auschwitz, pokazała swój numer obozowy, a komenda zgodziła się na jej przejazd. W wagonie zaczęła opowiadać o swoich przygodach, o należeniu do AK, jednak leżący gdzieś z boku ranny major jej przeszkodził: - Powiedzcie tej idiotce, żeby tyle nie gadała, bo pojedzie dalej niż by chciała. Tutaj dziadek zaczął tłumaczyć, dlaczego padły takie słowa - za działalność w AK mogłaby zostać wywieziona na Syberię, a moja prababcia wracając z obozu nie wiedziała, jaka jest sytuacja w Polsce. - 3 maja dojechała do Poznania. Później pojechała do Krakowa, a z niego do Nowego Targu, skąd przyszedł ostatni list do mamy wysłany przeze mnie - kontynuował dziadek. - Okazało się, że mieszkamy w Zakopanem. Mama jednak nas odnalazła... Kiedyś zobaczyłem, że przyszła pod nasz dom jakaś obca niewiasta, która wypytywała o moją babcię. Zmartwiłem się widząc tę kobietę, gdyż takie zazwyczaj szukają noclegu, a ja się cieszyłem, że w końcu mam własne łóżko. W razie czego musiałbym odstąpić jej swoje i znów spać na podłodze. - Babciu, jakaś starsza pani do ciebie! - zawołałem - pewnie będzie chciała spać - stwierdziłem smutny. -Trzeba ludziom pomagać - odpowiedziała. - Pani Mandukowa! Pani Mandukowa! - zawołała sąsiadka. - Córka do pani przyjechała! - Jaka córka? - spytała zdziwiona babcia, jednak gdy ją ujrzała, zdziwienie przerodziło się w radość i krzyknęła: - Jadzia! Gdy ta informacja doszła do mnie, rzuciłem się na szyję mamie, której nie poznałem i cieszyliśmy się swobą- opowieść przerwał minutnik odliczający piętnastą minutę. - To już wszystko, możesz już pójść oglądać telewizję. - Telewizja ogłupia! Wielu moich kolegów ogląda bezsensowne seriale, ale ja mam ciebie, dziadku! Proszę, poopowiadaj mi jeszcze! - prosiłem. - Teraz już pora na obiad - odparł. - Szkoda, że ludzie, tak rzadko rozmawiają. I pomyśleć, że musiało minąć 14 lat, żebym to zrozumiał. Trzeba gdzieś spisać historie naszej rodziny! - zaproponowałem. - Moja mama o tym pomyślała i opisała swoje wspomnienia na kilkuset stronach. W tym momencie weszła moja mama i przerwała dyskusję, a ja musiałem wrócić do domu i odrobić lekcje. Autor jest uczniem Gimnazjum w Siechnicach

Scenariusz uroczystości z okazji Dnia Babci i Dziadka w wykonaniu klas młodszych szkoły I(Wnętrze domu, mąż – dziadek krząta się po kuchni, żona – babcia spokojnie sobie śpi w łóżku.)DZIADEK – (Mówi mieszanką gwary z językiem ogólnopolskim)Ej, ty żono nieboże, jeszcześ nie wstała! Bój się Boga, toć krowy ryczom w szopie, niy słyszysz?!BABCIA – (Ziewa, przeciąga się i mówi gwarą.)Nic niy słysza! Dołbyś mie i krowom pospać! Toć łony ryczom, bo som wściekłe. Chciały jeszcze spać!DZIADEK – Oj, babo co ci się porobiło!? Chyba się starzejesz?BABCIA - Jo sie starzeja! Patrz na siebie ! Włosy mosz siwe, gymba ci się A tyś się nie pomarszczyła, he? Patrzcie jom? Wejrzyj się lepi w żdżadło!BABCIA- Dobre, dobre. Już jo wiym, ze ty byś mnie chyntnie wymienił - jak to nasze wnuki godajom- na nowszy Kobieto! Cóż to godosz, jaki nowszy model?! Zmiynić to jo by chcioł, ale traktor!BABCIA – Słuchoj Józuś nie worcz na mie. Zaroski wnuki przydom. ( Podchodzi do okna wygląda przez nie i mówi:) O już lecom!DZIADEK – A cóż ich tak rano niesie?BABCIA – Zapomniołeś, dzisioj nasze świynto! Dzień Babci i – Ciekawe ile mnie to bydzie kosztować?!SCENA II(Słychać pukanie do drzwi po chwili wchodzą wnuczęta, składają życzenia i wręczają prezenty.)WNUKI – Kochana Babciu i drogi Dziadku z okazji Waszego święta życzymy Wam zdrowia, szczęścia i – Dzieci drogie zdrowie się nom przydo, o szczynściu już nie myslymy a piyniyndzy nom nie – Ależ dziadku od przybytku głowa nie boli, ja je chętnie od ciebie – Ja też! Wreszcie kupie sobie glany i – A po co bydziesz kupowoł komórke? Jak chcesz to ci naszom dom, jest już pusto, bo drzewo my spolili. KASIA – Ależ dziadku, komórka to taki telefon, może być na karte albo na – O nie, to ja powinienem dostać te pieniądze. Jestem najstarszy i mam największe potrzeby. Kupię sobie klawą muzę i wreszcie zrobię sobie dredy, a jak starczy to pomyśle o wypasionej i KASIA –( Mówią razem płaczliwymi głosikami.) A nam to się już nic nie należy!? Babciu, dziadku zróbcie coś!DZIADEK - Czy wyście już wszyscy powaryjowali?! Przecie my nie momy żodnych piyniyndzy i pewnikiem mieć niy bydymy!ROBERT i KASIA – Ale jak będziecie mieć, to będziecie o nas pamietać?BABCIA – No pewnie. A teraz dzieci kochane poczynstujcie się ciastem. Bardzo Wom dziynkujemy za życzynia i prezynty. Siadejcie i godejcie co tam u Wos słychać.(Wszyscy siadają przy stole, częstują się i rozmawiają. Robert i Kasia jedzą bardzo łapczywie.)PIOTREK – A ja dostałem piątkę z biologii, bo jako jedyny w klasie wiedziałem czemu słoń ma czerwone – No patrz, a jo tego nie wiym? Powiedz czymu?PIOTREK – No żeby się dobrze kryć w jarzębinie!DZIADEK- Jak to? Nigdy nie widziołech słonia w jarzymbinie!!PIOTREK – A widzisz dziadku, jak się dobrze skubaniec – ( Mówi do bliźniąt, które bardzo łapczywie jedzą) Przestańcie tak szybko jeść. Po pierwsze dlatego, że to nieładnie, po drugie dlatego, że to niezdrowo, a po trzecie dlatego, że dla nas nic nie – Co się czepiasz, jesteśmy głodni ...BABCIA – Dej im spokój, niech ta się najedzą i KASIA (Mówią razem, przełykając ostatni kęs)A my dostaliśmy jedynki z religii!DZIADEK – I jeszcze się tym chwolicie!BABCIA – O to bardzo nieładnie, a co żeście zaś zmalowali?ROBERT i KASIA – To było za dobre – E, za dobre uczynki to byscie dostali szostki. Przyznejcie się jak – Bo babciu, to było tak. Robercik poszczuł naszego sąsiada – Ale przecież to nie był dobry uczynek!ROBERT – Jak to nie! Dzięki temu zdążył na autobus!BABCIU – A ty Kasiu co zmajstrowałaś?KASIA – Ja opowiedziałam o swoim dobrym uczynku. W sobotę pojechałam z Robercikiem do babci Stasi i ona bardzo się ucieszyła na nasz widok. W niedzielę wyjechaliśmy od babci i ona jeszcze bardziej się – Już jo cosik o tym wiym! ( Zwraca się do Zosi i Wojtka) A co u wos słychać?ZOSIA i WOJTEK – W porzo dziadku. Ostatnie zadanie z historii, które ty też oprócz innych pomagałeś na zrobić bardzo się pani podobało. Dziwiła się tylko, jak jeden człowiek mógł zrobić tyle błędów w tak krótkim – Wyprowadziłem ją jednak szybko z błędu mówiąc, że pomagali nam: ojciec, mama, dziadek i babcia ...DZIADEK – No to piyknie, to teraz wyszło ze jo nie umiym pisać. Piyknie ci – Zjedzcie jeszcze dzieci, bo przecie idziecie do – O rany! Musimy już spadać, bo się spóźnimy! Dziękujemy za niezły wypas. No to nara kochani!(Wnuki szybko wychodzą, żegnają się z dziadkami, każdy mówi NARA! albo DO ZOBACZYSKA!)SCENA IIIDZIADEK – Wiysz, ze czasym ich nie rozumia, co to znaczy nara, wporzo czy full wypas?BABCIA – Jo tez nie wiym Józuś, oba my nie som trendy, zdaje się ze młodzi tak dziśka godajom. Ale co tu wiela godać, wnuki się nom udały!?DZIADEK – Czy jo wiym, może, ale żeby się jeszcze chciały uczyć. Słuchoj krowy trza łoporządzić, ryczom jakby się wściekły. Idze do nich wreście!BABCIA – Dobre już tela nie dudroj. Jida!(Babcia wychodzi z wiadrem i rękawicami, a dziadek rozsiada się na krześle i wygłasza monolog.)SCENA IVDZIADEK – Co jo z tom babom mom! Lyniwo, że ranyście! Ino by spała, abo po chałupach łaziła. A i odfuknąc człowiekowi potrafi, ze hej! Na poczontku tako nie była! Ciongle się pytała: - Józuś mój panie co byś zjod, abo lygnij się odpocznij, po co tela robisz? A teroz w środku nocy potrafi mnie łobudzić i tym swoim skrzekliwym głosem powiedzieć: (Naśladuje jej głos.) „Ni moga zrozumieć, jak ty mozesz tak spokojnie spać, mając takom niskom emeryture.” A jo ji na to „moga dlo mnie to wystarczy, grunt, ze mom zdrowi” No ale doś tego narzykanio, tak miyndzy Bogiym, a prowdom to i żonka i wnuczki mi się udały. Szkoda ino, ze niy zawsze ich rozumiym. Wnuki godajom jakimsik dziwnym, niezrozumiałym jynzykem, a żonka co prowda zrozumiałym, ale i tak nie wiym, o co ji chodzi. Ale kto tam babe zrozumiy. Mom nadzieja, ze drodzy widzowie nie mocie takich problymow, A jak mocie to tysz VBABCIA – No Józus, już wszysko żech zrobiła, teraz póda do sklepu. A ty co bydziesz robił?DZIADEK – Już ty się nie boj, cosik se do roboty znojda.( Babcia wychodzi, na scenie zostaje tylko dziadek, po chwili dołącz do niego babcia i wnuki, kłaniają się . Następnie dziadek zwraca się do widzów:)DZIADEK – A teraz moi drodzy powiedzcie, co każdy dziadek przynajmniej raz w życiu powinien zrobić? (Czeka i słucha odpowiedzi ...) No co nie wiecie? Ależ to proste! Oczywiście powinien:…dać swojij babie kwiotki!!!PIOSENKA 1…Babcia wróżka…POWITANIEZ niskim ukłonem, uśmiechem radości,Witamy wszystkich przemiłych się tutaj –my, wszystkie wnuczęta, aby dać dowód miłości swej dziś, bo to wielkie święto, o którym pamięta każda Jola i Ania, i Zbyszek, i Krzyś. WszyscyDzień Babci i Dziadka!Dziecko2Wszystkim naszym kochanym Babciom i Dziadkom z okazji ich święta życzymy dużo, dużo zdrowia, pogodnych dni, spokojnych nocy, Uśmiechu na co DziadkuW dniu waszego święta życzenia składają Wam wszystkie zawsze wszystko najlepiej wiecieDziecko4Smutno by było bez Was na świecie. Dziecko5Uczycie kochać, Dziecko6być dobrym, Dziecko7 uczciwym, Dziecko8życzliwym, Dziecko9uczynnym, Dziecko10 ciepłym, Dziecko11wrażliwym WszyscyBardzo, ach bardzoWas za to kochamy,i piękną piosenkę teraz 2……(dowolna)…Babcia z dziadkiem dziś świętują, wszystkie dzieci więc kurze w każdym kątku, przypilnują dziś kuchni błyszczą już talerze, wnusia babci bluzkę już podaje kapcie, bardzo kocha swoją babcię. Dzisiaj wszystkie smutki precz, Święto Dziadków ważna IBabciu, ach babciu jesteś urocza! Masz miły uśmiech, widać to w IITroszczysz się o mnie, gdy mamy nie ma Bajkę opowiesz, dasz gwiazdkę z nieba. Wnuczka IIDziadku, ach dziadku czy to pamiętasz? Na swych kolanach wiozłeś wnuczęta. Wnuczek III I na barana też świat zwiedzamy kiedy tak wielką ochotę IIIBardzo kocham babcię, dziadka To nie żarty moi im życzenia składam By sto lat jeszcze żyli. Wnuczek IKiedy smutek mnie ogarnia I wszystkiego mam już dosyćWnuczka IIDziadek mocno mnie przytuli o to Go nie trzeba 3.......(dowolna)..................................Narrator IIIWitam wszystkich zebranych zaraz pokaz życzeń dla babci i dziadka składa dzieci gromadka.(miesiące ubrane odpowiednio do swej pory roku, trzymają podarki dla swych Babć i Dziadków)StyczeńMiesiąc styczeń się raduje, że Dzień Babci dziś dla Dziadka są życzenia , i tych życzeń są spełnienia. LutyLuty (ukłon) – jestem miesiąc mroźny, bywam czasem bardzo będę miał roboty, aby zdmuchnąć z babci twarzytroski, smutki i kłopoty. Marzec Jestem marzec i wraz z wiosną jakże porą nam radosną niosę bukiet kwiatów związany wraz z uśmiechem w niego wplątanym. KwiecieńMiesiąc kwiecień wszystkich wita i o zdrowie wasze pyta ? W zimno-ciepło się pobawmy i choroby w dal odstawmy. Babciu, Dziadku bądźcie zdrowi i na spacer iść wnuczkiem, wnuczką baraszkować, czasem także pofiglować. MajW ogrodniczkę się zabawię, kwiatów mnóstwo wam zostawię ,z życzeniami szczęścia daję, wszak to ja – jestem pięknej doskonałej życzę dziadkom,nie zabiorę tych kolorów przecież je z głębi serca swego, z uśmiechem od każdego. Lipiec. Lipiec- miesiąc słodki jestem, swe słodycze rozdam z dla Babci i dla Dziadka dam dni słodkie jak te jest miesiącem letnim. Miłość niesie z wiatrem się w każdy dzień, aby blasku nie przykrył cień. WrzesieńWrzesień dary Babci niesie, tak jak złota, polska jesień. Zdrowe, śliwki, jabłka, gruszki, także pora, nać daje – jedzcie proszę, witaminek pełne kosze. PaździernikJa październik jestem mglisty, dywan z liści mam tak złotych i bogatych dni wam życzęJak jesienną , piękną porę właśnie widzę. ListopadTu się kłania pan listopad, z drzew ostatni liść już opadł A choć smutno deszczem śpiewam I dla babci, i dla dziadka zagram ze świerszczem. Przy kominku melodyjka pięknie płynie Dla najdroższych – jakże chwile to jedyne. GrudzieńGrudzień wita was serdecznie,zasiądźcie przy stole świąteczny czas zgromadzi 4 ......(dowolna).... Gdy zabawki porozrzucam, moja mama złości się A gdy nie chcę ich pozbierać, wtedy jest już bardzo źle. Ale babcia mi pomoże poukładać klocki w mig. Za to wszystko, droga babciu, chcę Ci podziękować dziś! Wszystkie dzieci dobrze wiedzą i się bardzo cieszą tym, że do babci i do dziadka zawsze można iść jak w dym! Bo dziadkowie oraz babcie, choć uwierzyć trudno w to, Kochają swe wnuczęta tak, jak mało kto! Gdy zabawka się zepsuje, tata mało czasu ma, Dziadek sam ją zreperuje naprawioną wnet mi da. I zabierze mnie na spacer, Gdy jest ładny, ciepły dzień. Za to wszystko, drogi dziadku, Dziś ci podziękować chcę. DLA BABCI I DZIADKANie wszystkie babcie lubią walczykiNie wszystkie noszą stare kolczykiNie wszystkie babcie mają sto latDla niejednej babci wesoły jest świat. Ref. Babcia, babcia, to starsza dziewczynkaCo kiedyś miała usta jak malinkaMamę i tatę dawno wychowałaZa to w prezencie wnuki dostała,Wnuki dostała – to właśnie babcie przyznacie samiZatańczą disko razem z dziadkamiA ja, chcę bardzo mocno wierzyć w to, Że tak tańczyć będą lat przynajmniej sto. Ref. Babcia, babcia to starsza dziewczynka...Nowy Rok – pora życzeń, a więc z życzeniamiwszystkie wasze wnuki stoją tu przed Babciom Nowa JesieńNiech pogodne dni bezmarkotneJak w dzienniczkach naszych zaś niech Nowa ZimaSrebrne gwizdki taką gwiazdką każdy DziadekPójdzie jak na defiladę. Wspólnie - Białym parkiem razem z nami Na spotkanie z gołębiami.”STO LAT, STO LATWręczenie

Tłumaczenia w kontekście hasła "dziadku dobrze dobrze" z polskiego na angielski od Reverso Context: A masz dziadku dobrze dobrze.

Dzień Dziadka tradycyjnie obchodzimy 22 stycznia. W tym szczególnym dniu należy pamiętać o złożeniu naszym dziadkom pięknych, zabawnych lub oryginalnych życzeń, które umilą mu świętowanie, jak również wyrażą naszą miłość oraz wdzięczność. Poniżej znajdziecie najlepsze życzenia i wierszyki z okazji Dnia Dziadka 2021. Można je napisać na laurce, wysłać SMS-em lub wyrecytować. Krótkie życzenia na Dzień DziadkaDziadziu żyj nam sto lat!Niech ci zdrowie i siły służą!Niech troski żadne Twego czoła nie chmurzą!I z wnuków bądź zawsze rad!Jakie szczęście, że mam Ciebie Dziadku,że uśmiech wita mnie Twój,że tyle zadań, tyle przypomnieńi czułej troski masz co dzień o taki jeden facet,Przystojny jak James Bond...To dziadek mój kochany,nie znacie go? To błąd!!!!!!Poetą nie jestem, wierszy nie Tobie dziadku najszczersze życzenia składam... Drogi dziadziu powiem krótko,jak mnie mama byś sto lat żył dziadziunio ibym z dziadziem zawsze czasu wolnego, samych przyjemności,Jak najmniej kłopotów i wiele radości!Nic do naprawiania, dźwigania, trzepania,Tylko miękki fotel i coś do Dziadziu małe dzieciędzisiaj ma Ci powinszować ?Chyba tak, że całym sercem,zawsze będzie cię życzenia z okazji Dnia DziadkaDziadku!Niech stale radość i uciechaTwoją zdobi skroń,I niebo niech Ci się uśmiecha,A Boska zawsze ochrania mój Dziadku, mój kochany,że dla Ciebie, mych nie szczędziłbym dziś znoju, głodzie, czy o chlebie,abyś tylko wesół stale radość i uciechaTwoją kochaną ozdobią skrońi niebo niechaj Ci się uśmiecha,i anielska zawsze ochrania mój kochany dziadku,życzę szczęścia i się zawsze bo kocham Cię szczerzew domu, w kinie i na uśmiech z ust nie znikaA twa miłość nie wierzę już w bajki,Ale pamiętam je wciąż,Bo czytałeś mi je zawszeProszę zostań tu na szacunek świataSkronie Twe oplecie,Niech Ci samo szczęścieda Pan Bóg na świecie!Kochany Dziadku - zacznę zwyczajnie,że z Tobą w domu jest fajnie:i w deszczu i w słotę, w smutku, w radości,wspierasz i uczysz życia w za wszystko chcę Ci dziękować,skromny bukiecik kwiatów dniu tak uroczystym, w dniu Twojego święta,składam Ci życzenia, o Tobie życie Twe było kwiatami usłane,tak piękne i czyste jak letni Dziadka. Zabawne życzeniaTyle wierszy jest o babci, cioci, mamie, to Dziadka literaci, obdarzyli uzupełnić luki, słowa pięknie zawołajcie wnuki: Niech nam żyje Dziadek!Dziś Dzień Dziadka nie psocimy,tylko dobrze Ci wybronisz nas od drakibośmy małe Cię serdecznie,żyj nam Dziadku długo wiecznie!Dla Dziadunia dzięcioł stuka,Ryczy krowa, brzęczy mucha,Osioł skacze, aż do nieba -Zawsze Dziadka kochać trzeba!!!Dziś Dzień Dziadka,okazja ta niezwykle rzadka!Ja całusy i życzeniachcę ci złożyć w oku mgnienia!Żebyś zawsze był szczęśliwy,pogodny i życzenia i pozdrowieniaskłada wnuczka nie do szczęścia i uczcić święto Twoje,Biegnę dziś po kwiaty za wszystko podziękowaći Cię Dziadku, Dziadziusiu, dobrze wiesz,czego wnuk Ci życzy:zdrowia, skarbów, jakich chcesz,szczęścia i dziadzio mój jedynyżyje długo i przyjemnie,niech mu w szczęściu mkną godzinyi niech ma pociechę ze Dziadka - życzenia na laurkęLos ręką do darów szczodrąniech szczęścia da Ci kwiatza Twoje trudy i dobroć,którą rozjaśniasz mamy Święto Dziadka, okazja niezwykle Dziadziusia kocham szczerze, w jego słowa zawsze dziadek ma swoje zdanie, budzi we mnie naprawdę trzeba przyznać, Dziadek fajny jest Dzień Dziadka zaświta, wiązanką kwiatów go zdrowy dziadku kochany i bądź zawsze razem z nami!Dziadku miły, dobrotliwy,bądź wesoły i szczęśliwy,niech Ci wszystko dobre służy,żyj spokojnie i bez Dziadku!Życzę Ci dużo zdrowia,szczęścia, pomyślnościna Dzień Dziadka dużo gości,by te chwile były miłei krążyły jak mój wierszyk i mowa krótka,bo jestem dziadku bardzo urosnę, dziadku jedyny,będę Ci życzyć przez dwie teraz tylko te słówka powiem,niech Bóg dziadziunia obdarzy zdrowiem,niech dziadzio drogi żyje wiek cały,i wciąż pamięta o wnusi Dziadku,przyjmij te życzeniai wiedz że me sercenigdy się nie zmienia,a więc w Twe Święto,w dniu pełnym radościżyczę zdrowia, szczęścia,pogodnej życzenia i wierszyki na Dzień DziadkaŻyczę Wam rzeki i piasku przy rzecena wspaniałe, piaskowe poziomek w leśnych kotlinach,drzew, na które dobrze się od Bałtyku aż do stóp TatrŻyją nam Babcie, Dziadkowie 100 lat!Dziadku uśmiechnij sięprzecież dzisiaj jest Twój dzieńdlatego przesyłam całusa mocnegożycząc Ci szczerze wszystkiego naj naj.. lepszego!Dziadku!Twoje święto w kalendarzu to jest Twój szczęśliwy kwiatów w korytarzu już za chwilę spotka Cię!Życzeń pęki weź do serca i uśmiechaj często niech Ci nikt nie przypomina, dziś jest przecież święto Twe!Babciu, dziadku, chodźcie z wam łąkę z kwiatami, ze wąchania, patrzenia...A do łąki dodamy gdy się zachmurzy na niebie,Nawet, gdy się kłopotów nazbiera,My uśmiechamy się do siebie dziś, jak teraz!Dziadziu, dziadziu coś ci powiem,podziękuję i opowiemZa książki przeczytane,za poranki radosneZa długie spacery nasze,ciepłe kurtki i Ci Dziadku drogiza dawanie mi odwagi,Kiedy nie wiem czy dam radęprzejść przez życia Ci dzisiajTy dziadku, dla gromadki wnuków kochających jesteś podporą, przykładem i Ci dzisiaj, aby szczęścia słońce zawsze dla Ciebie Dziadziu radością świeciło!Polecane ofertyMateriały promocyjne partnera

Dziadku, dziadku, dziadku, mała wnuczka Twa, życzeń moc najlepszych, dziś dla Ciebie ma. Dziadku, dziadku, dziadku, mały wnuczek Twój serduszko Ci daje dziadku mój. Dziadek to jest taki pan, który zawsze humor ma. Gdy na spacer chce iść sam, szybko proszę: „Weź mnie też”. Bo gdy dziadek idzie w dal, wszystko kolorowe jest.

^{fot. Adobe Stock, Pixel-Shot Na policję poszłam z mamą. Kazali mi opowiedzieć wszystko, co zdarzyło się tamtego dnia na podwórku mojej koleżanki Roksany. Bo tylko ja widziałam, jak to się stało, że zginął jej dziadek. No to im opowiedziałam, po kolei, jak było... – Mam wszystko opowiedzieć jak było, tak? A mama musi tu cały czas siedzieć, panie komendancie? Ona ma teraz dużo pracy, bo mój braciszek… Wie pan, on jeszcze je mleko mamy. No to było tak: Od rana myślałam, że zaraz po śniadaniu pobiegnę do Roksany, zobaczyć małe kotki, które się urodziły w tamtym tygodniu. One są takie cudne! Roksana też się strasznie z nich cieszyła, bo jej smutno mieszkać samej z dziadkami. Czasem rodzice do niej dzwonią z tej Anglii, ale rzadko, bo to dużo kosztuje. Tak, często tam chodzę Roksana też mnie odwiedza, ale rzadziej, bo jej nie puszczają, mówią, że jak będzie się szwendać po wsi, to wyrośnie z niej powsinoga. Mój tata powiedział kiedyś, że cud boski, że do szkoły może chodzić! Dobrze, mamo, nie będę o tym mówiła, skoro to nieważne. No to zabrałam książkę i pobiegłam. Zawsze jak tam idę, to udaję, że coś przynoszę albo pożyczam, bo ten dziadek dogaduje. Drzwi od szopy były otwarte, wchodzę, a on tam leży pod autem i naprawia. Od razu mu powiedziałam, że tak się nie robi, jak ktoś zdejmuje kółka, to trzeba podeprzeć w kilku miejscach, bo inaczej samochód spadnie na łeb. Mama tak taty pilnuje w warsztacie i wiem, że sam lewarek to żadne zabezpieczenie. Ale dziadek Roksany powiedział tylko tak brzydko do mnie. Jak? A powiedział: – Nie ucz mnie, gówniaro. I żebym sobie poszła, bo Roksany nie ma. Babcia zabrała ją do kościoła, żeby razem pomodlić się o zdrowie. Bo na rozum to za późno, dodał. Dziwne, bo one zawsze na dwunastą chodziły, tak jak my, a była dopiero dziewiąta. Chciałam nawet wracać, ale pomyślałam, że skoro już jestem, a dziadek leży pod autem i nie widzi, co się dzieje, to zajrzę do kotków. Poszłam do schowka za stodołą, a tam pusto… Wystraszyłam się, panie komendancie, bo one były schowane, żeby ich nie zobaczył. Babcia nam tak poradziła, powiedziała, że najważniejsze, żeby dziadek ich nie znalazł, póki są małe, bo potem już nic im nie zrobi. A czy to prawda, że policja nic nie może zrobić takim niedobrym ludziom, którzy zabijają zwierzęta? Że oni nie idą do więzienia? Dobrze, będę się trzymać tematu. kotków nie było, nawet karton po nich nie został i wiedziałam już, że dziadek Roksany je znalazł. Rozejrzałam się po podwórzu, zajrzałam w każdy kąt, panie aspiratorze, a potem poszłam do szopy, stanęłam w drzwiach i patrzyłam, jak ten stary szubrawiec grzebie pod autem. Stary szubrawiec? Babcia Roksany tak o nim powiedziała. Nawet się dziwiłam, bo się chwalił, że był kierownikiem poczty, ale ona wytłumaczyła, że to nic nie znaczy. I jeszcze powiedziała, że jakby był inny, to rodzice Roksany nie musieliby jechać aż do Anglii, żeby zarobić na dom. – Gdzie są kotki? – zapytałam. – Co pan z nimi zrobił? W końcu, pomyślałam, zdążę uciec, zanim on się wygramoli. To grubas i ma kulawą nogę. Mówił nam, że to z wojny, ale to chyba nieprawda. – Jeszcze tu jesteś? – zapytał. – Uparta z ciebie cholera. – Gdzie są kotki? Miałam jednego zabrać do domu, mama mi pozwoliła. – No to się spóźniłaś – powiedział dziadek Roksany. – Już płyną do morza. Będą mieć wakacje nad Bałtykiem. Na początku nie rozumiałam ale potem mi się przypomniało, jak Roksana opowiadała, że wrzucił do klozetu złotą rybkę, którą dostała od swoich rodziców. Powiedział, że śmierdziała… I jeszcze, że taki gówniany prezent to mogła dostać tylko od tego głąba, swojego taty. Zapytałam go, czy wrzucił kotki do toalety. – Ale ty durna jesteś – zdziwił się. – Przecież worek by się nie zmieścił. Po co wy do tej szkoły chodzicie? Baby to się jednak rodzą głupie i takie umrą, nic im nie pomoże. I idź mi stąd wreszcie, bo jak wyjdę, to popłyniesz za kotami! Won! – To gdzie te koty są, proszę pana? Mama kiedyś mi mówiła, że prawie wszystkie zwierzęta potrafią pływać, więc myślałam, że może je zdążę uratować? Pewnie zrobił to dopiero, jak Roksana z babcią poszły do kościoła, bo by mu przeszkodziły. W końcu wrzasnął, że w strumieniu, to pobiegłam do lasku, ale nie było nawet śladu. Pomyślałam, że mnie oszukał, może tylko tak żartował, a kotki są schowane, żeby wszystkim napędzić strachu? Ten dziadek Roksany lubi głupie żarty, kiedyś, jak zaszłam do niej po szkole, żeby mi pożyczyła książkę, to słyszałam, jak opowiadał, że dzwonili z Londynu, że jej tata kogoś zamordował i siedzi w więzieniu, a potem się okazało, że to wcale nieprawda. Zresztą, jakby on rozumiał, skoro tam mówi się po angielsku? Powinnam była już wracać, ale jeszcze raz zaszłam do stodoły, żeby powiedzieć dziadkowi Roksany, że te jego żarty wcale nie są śmieszne. Dalej siedział pod autem, tylko mu nogi wystawały. A tu nagle, nie wiadomo skąd, pojawił się nasz Cezar Pewnie znów podkopał siatkę i pobiegł mnie szukać. Tak się ucieszył, że mnie znalazł, cały się uturlał w tym kurzu, co tam był, i w słomie. Dziadek Roksany nic nie widział, ale nas usłyszał i zaczął strasznie wrzeszczeć. Że mamy wy… Że mamy sobie iść, bo jak wstanie, to mnie zleje, a kundla przerobi na smalec. Chciałam złapać Cezara, ale się wystraszył i bardzo szczekał, nawet się posikał, bo on jak się boi, to czasem popuszcza, od maleńkości tak ma... Taka byłam zajęta, że na początku nie zauważyłam, że dziadek Roksany wyłazi spod auta, a jak już zobaczyłam, to zamiast uciekać, zaczęłam krzyczeć. Prosiłam, żeby mi nic nie robił, Cezar szczekał, dziadek się gramolił i nagle jak nie huknie… Zamknęłam oczy, a jak otworzyłam, to już lewarek był przewrócony, a auto leżało na dziadku, a on tylko nogą, o tak, ruszał… A mówiłam, że źle to wszystko robił, to nie chciał słuchać! Na początku miałam płakać, ale mi się przypomniało jak nam w szkole pani mówiła o takim chłopczyku, który sam uratował mamę, bo wezwał pogotowie i był od tego bohaterem. Pobiegłam do domu Roksany i zadzwoniłam. Trochę się pomyliłam, bo mi się wykręciło do strażaków, oni mają podobne numery, ale pan i tak posłuchał, co się stało i wezwał pogotowie. Potem czekaliśmy z Cezarem na karetkę Akurat wróciła Roksana z babcią i kazały mi wracać do domu, zdążyłam tylko powiedzieć, że kotki gdzieś zginęły. A potem przyjechała policja i już dalej pan wie. Tak to było po kolei własnymi słowami i ja się tylko chciałam spytać, panie respirancie, czy o mnie też powiedzą w telewizorze, że jestem bohaterem? Bardzo bym chciała, ale nie wiem, czy to się liczy, bo przecież pomyliłam numery telefonów… Czytaj także:„Gdy zmarł teść, teściowa się zmieniła. Obsesyjnie interesowała się naszym życiem, nieproszona cerowała moje majtki”„Czułam, że to dziecko musi żyć. Próbowałam odwieść Kasię od usunięcia ciąży i miałam rację. To dziecko uratowało jej życie”„Adrian miesiącami mnie dręczył i prześladował. Policja mnie zbyła. Zainteresują się dopiero, gdy zrobi mi krzywdę”}

Kochany Dziadku/Babciu! W tym ważnym dla mnie dniu pragnę z całego serca podziękować Ci za to, że jesteś ze mną. Z radością i wdzięcznością kieruję do Ciebie te słowa: dziękuję Ci za ciepło i miłość, którą darzysz mnie na co dzień, za trud wychowania, za Twoją pomoc i wsparcie, zawsze, gdy tego potrzebuję.

Odkąd lata temu przestałem oglądać telewizję, przeglądać portale informacyjne, a zacząłem skupiać się na tym, na czym powinienem, niemalże od razu poprawiło mi się samopoczucie, byłem częściej uśmiechnięty, a w pracy zauważałem szybsze efekty. Zauważyłem, że to wszystko w dużej mierze kwestia nastawienia. Pozytywnego 101. Ten kochany mały chłopiec/dziewczynka miał mieć ciebie jako swoich rodziców. Dużo miłości do was wszystkich. 102. Najserdeczniejsze gratulacje dla Ciebie i Twojej rodziny. Obyś miał dużo miłości, pocałunków i przytulania w przyszłości. 103. Miłość tworzy rodzinę, a Ty masz wiele do zaoferowania!

Wtedy doznałam wstrząsu" - Styl życia. "Młody sąsiad przyniósł mi zakupy. Wtedy doznałam wstrząsu". Starość od zawsze kojarzyła mi się z takim okresem w życiu, w którym nie musisz ustawiać budzika, bo nie musisz wstawać. Nie wiem dlaczego, ale zawsze sądziłam, że to taki czas, w którym będę miała go dużo dla

SŁOWNIK POLSKO-ŚLĄSKI - GWARA ŚLĄSKA. :: Zobacz jak to się mówi po Śląsku - poznej śl o nsko godka :: Witam w wersji polsko-śląskiej słownika, która powstała na życzenie i prośby odwiedzających. Dzięki Waszym opiniom i uwagom oryginalna wersja została tak przekształcona aby można było użyć słownika w "drugą stronę Dzień Babci i Dziadka zbliża się wielkimi krokami. U nas jest to ważne Święto, bo mamy komplet wspaniałych dziadków. Moje dzieci mają dobrze (i ja przy okazji też ), bo babcie i dziadkowie są zawsze gotowi, aby pomóc. ^{Życzenia i opisy Dziadków, które wezmą udział w losowaniu nagród: Kochana Babciu kochany Dziadku w dniu waszego święta chce złożyć wam moc życzeń przede wszystkim dużo zdrowia i szczęścia i miłości od wszystkich wnuków Dla ciebie dziadku byś miał dużo siły by grać ze mną w piłkę i na leśne wyprawy , a dla Ciebie babciu dużo cierpliwości gdy psocimy dużo całusów}

Książka Dziadku, opowiedz o sobie autorstwa van Vliet Elma, dostępna w Sklepie EMPIK.COM w cenie 36,73 zł. Przeczytaj recenzję Dziadku, opowiedz o sobie. Zamów dostawę do dowolnego salonu i zapłać przy odbiorze!

Ciebie Mieć Chcę Dla Siebie Lyrics. [Refren: Amy Maniak] Ciebie mieć chcę dla siebie, układanki element. Pasujący do mnie tak w puzzlach zagubiony kształt. Odnalazłam cię teraz

Dzieci wykonują portret swoich dziadków dowolną techniką w formacie A4. Prosimy, aby prace zostały przyniesione do przedszkola. 8. Życzenia dla babci i dziadka - kochani spróbujmy nauczyć się tych pięknych życzeń, aby w dniu Babci i Dziadka powiedzieć je swoim dziadkom.

^{Ref.: Dziadku, dziadku, jak to dobrze ciebie mieć. mądry jesteś, bo masz chyba ze sto lat! Poczytamy bajki, urządzimy mecz, Potem ze mną pizzę będziesz jadł. Dziadku, dziadku, jak to dobrze, że masz czas. Różne sprawy wytłumaczysz tak jak nikt I będziemy śmiać się razem, cha, cha, cha! Aż, nam babcia pyszny deser da.}

Chcę za wszystko podziękować i Cię Dziadku, wycałować. Dębowe listeczki drzewa się trzymają, niech wszyscy Dziadkowie wnuki swe kochają. Dla Dziadunia dzięcioł stuka, ryczy krowa, brzęczy mucha, osioł skacze, aż do nieba - zawsze Dziadka kochać trzeba!

^{To słowa dla Ciebie, Babciu i Dziadku, niezależnie od tego, ile masz lat i jak się dziś czujesz. To słowa do Ciebie, Wnuczko i Wnuku - dziś w szczególny sposób myślicie o swoich Dziadkach. Myślę, że odnajdziesz gdzieś w tych zdaniach siebie. Przeczytaj 🙂. Kto jest na tych zdjęciach? Pewnie dobrze zgadujecie}

CO TY WIESZ O SWOIM DZIADKU (2016) ONLINE [LEKTOR PL] CDA. OPIS FILMU. Dick (Robert De Niro) jest emerytowanym generałem amerykańskiej armii i świeżo upieczonym wdowcem. Jest także dziadkiem Jasona (Zac Efron) – młodzieńca nudnego jak seks ślimaków.

17563p8.